"Për çfarë dreqin na duhet kjo luftë?": Ushtari rus publikon 141 faqe me kujtime nga lufta në Ukrainë

Pavel Filatyev i dinte pasojat e asaj që po thoshte. Ish-parashutisti ushtarak e kuptoi se po rrezikonte burgun, se do të quhej tradhtar dhe do të shmangej nga ish-bashkëluftëtarët e tij për këto fjalë.

Prandaj, nëna e tij e kishte nxitur që të ikte nga Rusia sa më parë që mundej.

The Guardian shkruan se, Pavel Filatyev, një ushtar rus që luftoi në Ukrainë, është larguar nga atdheu i tij dhe po rrezikon burgun pasi ka folur kundër pushtimit rus.

Ish-parashutisti ushtarak ka botuar 141 faqe në llogarinë e tij në internet, duke treguar aktivitetet e përditshme të njësisë së tij pasi ata u dërguan nga Krimea në Ukrainë.

"Unë thjesht nuk mund të qëndroj më i qetë, edhe pse e di që ndoshta nuk do të ndryshoj asgjë dhe ndoshta kam vepruar marrëzisht për ta futur veten në kaq shumë telashe," tha Filatyev.

Në kujtimet e tij të publikuara, ai detajonte se si njësia e tij e rraskapitur dhe e pajisur keq, u vërsul në shtetin e Ukrainës, pa e ditur fare se pse po ndodhte lufta.

“Mu deshën javë për të kuptuar se nuk kishte fare luftë në territorin rus dhe se ne sapo kishim sulmuar Ukrainën,” tha ai.

Në një moment, Filatyev përshkruan sesi parashutistët grabitqarë, elita e ushtrisë ruse, pushtuan portin detar Kherson dhe filluan menjëherë të kapnin "kompjuterë dhe çfarëdo mallrash të vlefshme që mund të gjenin". Pastaj ai thotë se, plaçkitën kuzhinat për ushqim.

“Ashtu si egërsirat, ne hëngrëm gjithçka atje: tërshërë, qull, reçel, mjaltë, kafe… Por, ne nuk ia dolëm aspak, ne ishim shtyrë tashmë në kufi. E shumica e ushtarëve kishin kaluar një muaj në fusha pa asnjë shenjë rehati, një dush apo ushqim normal.”

"Në çfarë gjendje të egër mund t'i shtyni njerëzit duke mos e menduar aspak faktin se ata duhet të flenë, të hanë dhe të lahen," shkroi ai, drejtuar atyre që nisën luftën.

“Gjithçka përreth na jepte një ndjenjë të neveritshme; si të mjerë ne thjesht po përpiqeshim të mbijetonim.”

“Unë nuk shoh drejtësi në këtë luftë. Unë nuk e shoh të vërtetën këtu," tha ai mbi një tavolinë kafeneje të mbyllur në distriktin financiar të Moskës. Ishte hera e tij e parë që ishte ulur personalisht me një gazetar që nga kthimi nga lufta në Ukrainë.

“Nuk kam frikë të luftoj në luftë. Por më duhet të ndiej drejtësi, të kuptoj se ajo që po bëj është e drejtë. Dhe unë besoj se e gjithë kjo po dështon jo vetëm sepse qeveria ka vjedhur gjithçka, por sepse ne, rusët, nuk mendojmë se ajo që po bëjmë është e drejtë.”

Dy javë më parë, Filatyev publikoi në faqen e tij të mediave sociale VKontakte një bombë me kujtime prej 141 faqesh: një përshkrim të çdo dite se si njësia e tij parashutiste u dërgua në Ukrainën kontinentale nga Krimea, hyri në Kherson dhe pushtoi portin detar - dhe më pas se si ai përfundimisht u plagos dhe u evakuua nga konflikti.

Deri atëherë, ai ishte i bindur se duhej të ekspozonte kalbjen në thelbin e pushtimit rus të Ukrainës.

"Ne ishim ulur nën zjarrin e artilerisë nga Mykolaiv," tha ai. “Në atë moment mendova se ne jemi këtu duke bërë budallallëqe, çfarë dreqin na duhet kjo luftë? Dhe me të vërtetë kisha këtë mendim: "Zot, nëse mbijetoj, atëherë do të bëj gjithçka që mundem për ta ndaluar këtë."

Ai kaloi 45 ditë duke shkruar kujtimet e tij nga konflikti, duke thyer kështu edhe një ligj sipas së cilit edhe fjala luftë është e ndaluar dhe mund të dënohet.