Fotografitë e perëndimit të diellit në Manhattan kapin fenomenin e veçantë të Nju Jorkut

Një fenomen i njohur si Manhattanhenge, ku perëndimi i diellit përputhet me rrugët lindje-perëndim të rrjetit të Manhattanit, ndodhi më 11 korrik, për shtrirjen e fundit të plotë të vitit.

Më 12 korrik, një gjysmë dielli u përafrua me rrjetin rreth orës 20:30 me orën lokale, por Manhattan me diell të plotë do të ndodhë në vitin 2023. Fotografë dhe vizitorë u dyndën për të parë pamjen spektakolare.

Termi Manhattenhenge u krijua nga astrofizikani Neil deGrasse Tyson, duke krahasuar shtrirjen e rrallë të diellit me rrjetin me mënyrën se si dielli lind pas gurit të monumentit neolitik të Stonehenge në Mbretërinë e Bashkuar. Mendohet se Stonehenge është ndërtuar posaçërisht në këtë mënyrë për të përshtatur lindjen e diellit në fund të qershorit, që është dita e vitit me orët më të gjata të ditës. Megjithatë, shtrirja e Manhatanit është një "aksident i tmerrshëm".

Manhattanhenge ndodh rreth tre javë para dhe pas solsticit më 21 qershor, i cili këtë vit ra më 30 maj dhe 12 korrik. Vendi më i mirë për të parë pamjen unike është në rrugët lindore-perëndimore të ishullit, veçanërisht rruga 14, rruga 23, rruga 34, rruga 42 dhe rruga 57, por është gjithashtu e mundur të shihet Manhattanhenge nga seksioni Long Island City i Queens, përtej lumit East.

Lindja e diellit përputhet me rrjetin e Manhattan-it në dhjetor dhe janar, të ashtuquajturat Manhattanhenge të kundërta që shoqërojnë solsticin e dimrit, megjithatë, shtrirja verore është deri tani më e popullarizuara nga vizitorët.

Njerëzit janë grumbulluar gjithnjë e më shumë për të parë fenomenin gjatë viteve të fundit, me mediat sociale që lejojnë shikuesit të ndajnë pamjen spektakolare për miliona njerëz.

Rrjetet e tjera të qyteteve shohin gjithashtu një efekt të ngjashëm në periudha të caktuara të vitit: Chicagohenge dhe Baltimorehenge ndodhin afër ekuinokseve të pranverës dhe vjeshtës në mars dhe shtator, ndërsa Torontohenge ndodh në shkurt dhe tetor.

Megjithatë, Manhattanhenge tërheq vëmendjen më të madhe, jo vetëm për shkak se Nju Jorku është një destinacion shumë i njohur turistik, por edhe sepse vetë pozicioni i qytetit shërben për ta bërë pamjen e diellit që perëndon gjithnjë e më spektakolare.

Sipas deGrasse Tyson, Manhattan është me fat për faktin se boshti lindje-perëndim ka një pamje të qartë në horizont përtej lumit Hudson dhe ka ndërtesa të larta që kornizojnë perëndimin e diellit në një mënyrë piktoreske.

Për fat të keq, moti mund të prishë planet optimiste për të shkrepur foton perfekte të Manhattanhenge, pasi nëse është me re ose shi, perëndimi i diellit dy herë në vit mund të mos jetë as i dukshëm.

Në atë rast, siç ndodhi në vitin 2016 dhe 2013, shikuesit e zhgënjyer do të duhet të presin deri në fund të majit të vitit të ardhshëm. /Nacionale/