Të qenurit beqar: “Nuk mund ta imagjinoja veten të isha ajo vajzë në ankth, duke pritur që dikush ta shpëtonte”

Zehra Siddiqui, është një blogere 38 vjeçare e cila ka shumë pasion udhëtimet. Me dëshirën e saj, nuk u martua kurrë dhe thotë se jeta ka qenë e mrekullueshme për të. E pyetëm se me çka ballafaqohet ajo si grua e vetme dhe ja çfarë ndau me ne.

A ju mërzit kur njerëzit pyesin pse jeni beqar?

Thjesht ndihem i trishtuar për ta sepse ndjej se ata nuk e kuptojnë se sa më i lumtur mund të jesh kur mund të eksplorosh botën pa të të lidhur askush. Pyetjet nuk janë tronditëse ndaj pritet.

Pse mendoni se beqaria vihet në pikëpyetje kaq shumë ?

Është vënë në pikëpyetje sepse sinqerisht gjithçka vihet në dyshim në shoqërinë tonë. Të martuarit pyeten për statusin e fëmijës së tyre dhe të pamartuarit për martesën. Pra, ata në thelb kanë nevojë për diçka për të folur dhe këshillat e pakërkuara janë një pjesë e kulturës sonë.

Cilat janë pyetjet më të çuditshme dhe më qesharake që ju kanë bërë ?

Pyetjet e bëra janë marrëzi dhe jo qesharake. Karriera ime e udhëtimit ka qenë një problem për shumicën. Si mund ta bëj vetëm? Kush me mbron mua? A nuk ndihem i frikësuar? Gjithçka!

Çfarë forcash gjeni në fuqinë e të qenit beqar ?

Unë marr gjithçka që njerëzit duan dhe kjo është lumturia. Unë jam një zog i lirë dhe udhëtimi ka nevojë për këtë nga ty. Unë i marr vendimet e mia, nuk varem nga askush dhe nuk ka asnjë lloj kontrolli.

A kanë luajtur një rol përvojat e marrëdhënieve të kaluara në zgjedhjen tuaj të beqarisë? Çfarë ju bëri të kuptoni apo vendosni që nuk dëshironi më partner ?

Jo, gjithmonë kam dashur të jem vetëm, që në shkollë. Nuk mund ta imagjinoja veten të isha ato personazhe në karikaturat e Disney ku gruaja është e varur nga një bashkëshort ose një princ simpatik. Thjesht nuk mund ta imagjinoja veten të isha ajo vajzë në ankth, duke pritur që dikush ta shpëtonte. Jeta ime po shkon ashtu siç doja unë.

Cili është qëndrimi i prindërve tuaj për statusin tuaj beqar ?

Ata donin që unë të martohesha, por për lumturinë time. Ata e dinin se unë kurrë nuk kam dashur të jem me një person që bëj diçka me detyrim. Ata vetë nuk kujdesen për atë që mendon "shoqëria". Kështu që mbështetja ishte gjithmonë aty.

Ndonjë këshillë për gratë dhe burrat që po mendojnë për beqarinë ?

Dëgjoni atë që thotë ndjenja juaj e brendshme dhe jetoni jetën sipas kushteve tuaja. Kur vazhdoni të mendoni se çfarë mendojnë njerëzit për ju dhe si ju gjykojnë, do të vdisni pa asgjë në dorë. Të paktën vdisni të lirë! mos kini keqardhje.

Artikull i përkthyer nga Indiatimes.