Pse Rusia pësoi një disfatë të përmasave historike në Kiev?

Strategët e Kremlinit nënvlerësuan numrin e trupave që do t'u duheshin dhe demonstruan një "paaftësi tronditëse" për të kryer funksionet bazë ushtarake.

Ajo në Kiev është një disfatë me përmasa historike për rusët. Fushata filloi keq dhe shkoi keq e më keq.

Kur presidenti rus Vladimir Putin filloi sulmin e tij mbi Ukrainën më 24 shkurt, pas muajsh përgatitjeje në kufi, ai dërgoi qindra ushtarë elitë -- më të mirët e forcave speciale "spetsnaz" -- me helikopter për të kapur një fushë ajrore të ''mbrojtur keq'' në portat e Kievit.

Njësi të tjera po përparonin nëpër sektorë të ndryshëm të Ukrainës, duke përfshirë qytetin lindor të Kharkiv, rajonin e diskutueshëm të Donbas dhe pikat në Detin e Zi. Çmimi i madh, megjithatë, ishte Kievi, selia e pushtetit. Për këtë arsye ata dërguan forcat speciale nga aeronautika në orët e para të ofensivës.

Putini, megjithatë, nuk e arriti objektivin e tij për të asgjësuar menjëherë një ushtri shumë më të dobët ukrainase, pa armë apo trupa të krahasueshme me ato të rusëve. Forcat pushtuese nuk ishin të përgatitura për rezistencën që ofroi Ukraina dhe nuk dinin të përshtateshin, ata nuk i koordinuan operacionet e tyre tokësore dhe ajrore, ata nuk arritën të parashikonin aftësinë e Ukrainës për të mbrojtur hapësirën e saj ajrore, dhe dështoi në funksionet bazë ushtarake si planifikimi dhe zbatimi i zinxhirit të furnizimit.

"Është një kombinim shumë i keq nëse doni të pushtoni një vend", tha Peter Mansoor, një gjeneral në pension i ushtrisë amerikane dhe profesor i historisë ushtarake në Universitetin Shtetëror të Ohajos.

Të paktën tani për tani, rusët po zhvendosin forcat nga Kievi në rajonin lindor. Në planin afatgjatë, Putin mund të arrijë disa nga qëllimet e tij. Megjithatë, fiaskoja e Kievit do të mbahet mend për një kohë të gjatë, veçanërisht për të metat që ekspozoi në një ushtri që supozohet të jetë një nga më të fuqishmit në botë.

"Është e mahnitshme", tha historiani ushtarak Frederick Kagan i Institutit të Shteteve të Bashkuara për Studime të Luftës, i cili thotë se nuk di të ketë paralele në të cilën një fuqi ushtarake si Rusia pushton një vend tjetër kur mendon se ka gjithçka gati dhe nuk arrin ta nënshtrojë atë.

Në mëngjesin e parë të luftës, helikopterët rusë Mi-8 fluturuan mbi Kiev me misionin e kapjes së aeroportit Hostomel, në periferi të kryeqytetit, në veriperëndim.

Kapja e aeroportit të vogël, i njohur edhe si Antonov, do t'u mundësonte atyre të kishin një bazë për transferimin e ushtarëve dhe automjeteve në hyrje të qytetit më të madh të vendit.

Por gjërat nuk shkuan siç ishte planifikuar. Thuhet se disa helikopterë rusë u goditën me raketa përpara se të arrinin në Hostomel dhe se kur më në fund u ulën në pistat e tyre, ata pësuan humbje të mëdha nga zjarri i artilerisë.

Një tjetër sulm për të kapur bazën ajrore Vasylkiv, në jug të Kievit, hasi gjithashtu në rezistencë të madhe.

Edhe pse rusët përfunduan duke marrë aeroportin Hostomel, rezistenca e ashpër nga Kievi i detyroi ata të rishikonin një plan që supozonte se Ukraina do të binte shpejt, Perëndimi do ta pranonte atë dhe forcat ruse nuk do të përballeshin me rezistencë të fortë.

Sulmet ajrore prapa linjave të armikut, si ai në Hostomel, janë të rrezikshme dhe të ndërlikuara, siç u bë e qartë kur Shtetet e Bashkuara dërguan 30 helikopterë Apache në Irak nga Kuvajti në 2003 për të sulmuar një divizion të Gardës Republikane irakiane.

Gjatë rrugës, helikopterët u sulmuan nga armët e vogla dhe pajisjet kundërajrore. Një Apache u rrëzuz dhe të tjerët u dëmtuan, kështu që misioni u ndërpre. Pavarësisht, forcat amerikane pushtuan shpejt Bagdadin.

Rusët bënë disa përpjekje të pasuksesshme për të depërtuar në zemër të Kievit dhe më pas u përpoqën të rrethonin kryeqytetin, duke u përpjekur më tej në perëndim. Përkundër të gjitha mosmarrëveshjeve, ukrainasit qëndruan të patundur dhe i mbajtën rusët larg, duke përdorur armatimin e dhuruar nga Perëndimi me një efekt të madh, duke përfshirë pajisje të lëvizshme kundër tankeve, raketa anti-ajrore Stinger.

Javën e kaluar rusët u larguan nga Hostomel si pjesë e një tërheqjeje shumë më të gjerë.

Një tjetvr moment i paharrueshëm i betejës për Kievin ishte prania e një karvani të reklamuar rus të furnizimit disa kilometra e gjatë në një nga rrugët kryesore për në kryeqytet. Fillimisht ai i trembi ukrainasit, por forcat e tij arritën të nisnin sulmet dhe të shpërndanin karvanin në atë masë sa nuk ndikoi në luftë.

"Ata në asnjë moment nuk ofruan ndonjë furnizim përkatës për forcat e dislokuara rreth Kievit, ata kurrë nuk dhanë asgjë", tha zëdhënësi i Pentagonit të SHBA-së, John Kirby. "Ukrainasit e ndaluan atë karvan shumë shpejt, duke rrëzuar ura, duke sulmuar rojet e avancimit dhe duke menaxhuar me shkathtësi".

Mansoor thotë se rusët nënvlerësuan numrin e trupave që do t'u duheshin dhe demonstruan një "paaftësi tronditëse" për të kryer funksionet bazë ushtarake. Ata llogaritën gabim se çfarë u nevojitej për të kapur Kievin, tha ai.

Putin nuk është i vetmi i befasuar nga pengesat fillestare të ushtrisë së tij. Ekspertët perëndimorë parashikuan se, nëse do të kishte një pushtim, Ukraina do të binte në një kohë të shkurtër dhe rusët do të merrnin kryeqytetin brenda pak ditësh dhe vendin në pak javë.

Më 25 mars, një muaj pas fillimit të pushtimit, rusët thanë se kishin arritur qëllimet e tyre në rajonin e Kievit dhe do të përqëndroheshin në zonën e shkëputur të Donbasit në Ukrainën lindore. Disa spekuluan se Putini donte të blinte kohë pa hequr dorë nga qëllimi i tij, por brenda disa ditësh tërheqja nga Kievi ishte e pamundur të maskohej.

Putin mund të ketë tashmë qëllime më të thjeshta, të tilla si sigurimi i kontrollit të Donbasit dhe ndoshta krijimi i një kalimi tokësor midis Donbasit dhe gadishullit të Krimesë, por fiaskoja e Kievit dhe mangësitë e aparatit ushtarak rus, megjithatë, sugjerojnë se ata nuk kanë gjasa të përpiqen të kapin Kievin në një afat të shkurtër. /Nacionale/