Gjykimi ndaj baballarëve që kujdesen për fëmijët

Roli i një nëne si kujdestare me kohë të plotë për fëmijët pranohet gjerësisht, baballarët që marrin të njëjtin vendim mund të gjykohen dhe të izolohen.

Pyesni Steven Lange se çfarë bën dhe ai do t'ju thotë se është i përfshirë në biznese fillestare. Ose që punon nga shtëpia. Ose se ai është gjysmë pensionist, megjithëse mund të kthehet në punë me orar të plotë pasi fëmija i tij më i vogël të mbarojë shkollën e mesme vitin e ardhshëm.

Ajo që ai ka më pak gjasa të thotë është ajo që ai në të vërtetë mendon se është më e sakta.

"Unë jam një baba që rri në shtëpi," thotë 52-vjeçari që jeton në Ohio, të SHBA. Ai ka punuar në markën dhe zhvillimin e produkteve për 30 vjet përpara se të fillonte të qëndronte në shtëpi me fëmijët e tij në vitin 2020.

"Por unë, mos mendo se do t'i tregoja dikujt këtë, ose do të prezantoja veten në këtë mënyrë," shton ai.

"Më duket sikur kam nevojë t'ju shpjegoj se nuk jam vetëm duke palosur rrobat, duke gatuar darkë dhe duke shkuar për të blerë ushqime. Unë kam gjëra të tjera që po bëj."

Kjo vetëdije vazhdon pavarësisht se e di se sa e dobishme ka qenë krijimi i tij: ai ka krijuar një marrëdhënie më të ngushtë me djalin e tij adoleshent dhe marrëveshja i ka mundësuar gruas së tij që të vazhdojë studimet master.

Baballarët që qëndrojnë në shtëpi si Lange po bëhen më të zakonshëm. Në SHBA, për shembull, numri gati u dyfishua nga viti 1989 në 2012. Por ato janë ende relativisht të pazakonta. Nga familjet amerikane me prindër të seksit të kundërt, të martuar, 5.6% kanë nëna punonjëse dhe baballarë jopunëtorë, krahasuar me 28.6% me baballarë që punojnë dhe nëna jopunëtore. (Vlen të përmendet se këtu përfshihen njerëzit që janë të papunë, por mund të kërkojnë punë, kështu që është një vlerësim i papërsosur).

Kjo gjë e rrallë relative do të thotë që burrat që bëjnë këtë zgjedhje mund të ndihen si të çuditshëm - dhe ndonjëherë gjykohen ashpër. Edhe në kulturat ku baballarët pritet të jenë më të përfshirë se në të kaluarën, ata ende pritet të jenë mbajtësit e familjes dhe shpesh stereotipizohen si më pak edukatorë ose të aftë në familje sesa nënat.

E gjithë kjo do të thotë se, për baballarët si Lange, qëndrimi në shtëpi me fëmijët mund të ndihet i pazakontë dhe i jashtëzakonshëm.

Artikull i përkthyer nga BBC.